Sevmek sözcüğünden ne anladıysam hani
Katıksız sunmuştum sana içimde ne biriktirebildiysem

bu yaşıma kadar,
Ve hiçbir karşılık beklememiştim

Hep güzel düşlerim vardı geleceğe dair,
Gözlerine bakarken kendimi çocuklarımızın babası

olarak gördüğüm olurdu Bazen.

Hani hatırlar mısın en çok istediğim şeylerden biri de,
Sabaha kadar uyumayıp seni izlemekti geceleri,
İşte o zaman belki de dünyanın en huzurlu

 adamı ben olacaktım&

Elini tutarken korkardım hep korkaklığı

sevmememe rağmen,
Bir gün ayrılık denen o şeyin başımıza

gelebileceğini düşünerek.

Zor günlerimde elini yanaklarıma götürerek

gözyaşlarımı silişini getirirdim
Gözümün önüne

Geriye dönüp tebessümle karşılayacağımız anılar

yaratmaya çalışırdım hep,
Bilirsin üzülmene dayanamazdım senin

Gülüşüne canımı bile verebilirdim, çünkü sen;
Sadece kitaplarda karşılaştığımız o kahramanlar

kadar iyi kalpliydin
Ve beni kendine ait hissettirmiştin

Elimi tutar mısın? diye sorduğun günü hala

dün gibi hatırlıyorum,
Ve sonra benim bayıldığım o umursamaz tavrınla
Ne var şimdi bunda? diye sormuştun biraz çocukça

Benim tek isteğim,
Yıllar sonra aynı çekingenlikle tutmaktı

belki de ellerini,
Gözlerimi, en son senin yüzünü görerek başucumda,

kapatmaktı dünyaya

Sadece sevmiştim seni,
Sevmek sözcüğünden ne anladıysam hani
Ve bilmeyerek ayrılığın anlamını
Ne yazık ki…