Aşkının ateşinden gönül harap oldu yar,
Harap yüreğim, bitap bedenimde sensizlik çığ gibi büyüyor hasretin beni benden alıyor…yapayanlız yürüdüğüm yollarda,gittiğim yerlerde bu gözler seni arıyor,ama yoksun yar…Bulamamanın hüznü ile gözyaşlarımı,yüreğimde seni sakladığım kimselerin bilmediği en kuytu yerine akıtıyorum belki hissedersin diye…ama nafile taş olmuş, nasır tutmuş yüreğin…
Aşkımıza şahit olanlara o gitti…artık benim değil diyemiyorum,gidişinle dilimde lal oldu. Diyebilsem keşke…Sebepsiz yere yarin gönlünden sürgün edildiğimi